Puur natuur in randje Twente

Puur natuur in randje Twente

Afgelopen weekend bivakkeerde ik samen met mijn broer Jeroen in Twenterand. Nooit over nagedacht waarom deze gemeente zo heet, maar inderdaad randje Twente, zelfs met een heus drielandenpunt, grenzend aan vechtdal en Salland. Het was dus ook een eindje rijden. We hadden een trekkershut geboekt op camping de Blekkenhorst in Den Ham. We werden vriendelijk ontvangen en kregen de sleutels mee voor de accommodatie. Dit park heeft betere tijden gekend en was akelig leeg voor deze tijd van het jaar. Onterecht eigenlijk want het is een groene camping (nu wat geel),met vriendelijk personeel, een groot buitenzwembad en privé sanitair bij de campingplaatsen en heel betaalbaar. Maar ja echt flitsend was het verder niet. Onze trekkershut stond op een veld met veel bomen. In totaal waren er 3 trekkershutten, de andere twee waren ook verhuurd. Verder op het veld nog 3 moderne chalets, allemaal leeg en verder campingplaatsen waarvan er 1 bezet was. Op het hele grote veld waren wij dus met zijn vieren. Voor 10 euro p.p. had ik een welkomstpakket erbij besteld. Op de tafel in de blokhut stonden dus 2 enorme pakketten. In beide pakketten zat een fles rode wijn, 2 wijnglazen, chocopinda’s, droge worst, geurende theelichten, geurkaars, fleeceplaid en een pindamix. 1 pakket ging dus weer in zijn geheel mee naar huis. De trekkershut zelf was eenvoudig maar prettig, met 2 goede bedden, een tafel met 2 stoelen en verder niets. Genoeg ruimte verder. Buiten stond nog een tafel met 2 stoelen. Aan de overzijde bevond zich onze privé badkamer. We besloten na eerst een wijntje en een knabbeltje te hebben genomen te voet naar het centrum van Den Ham te gaan om daar te eten. Het was ongeveer 15 minuten lopen. Den Ham is een brinkdorp met iets minder dan 6.000 inwoners. Het centrum bestaat uit een kerk en een dorpsplein met daar omheen winkels en horeca. Op vrijdagavond is het koopavond dus was het gezellig druk. Wij kozen voor restaurant de Beuk, want tapas leek ons wel wat. We gingen buiten zitten. Het was een ratje toe van kleine gerechten op de kaart, maar erg smaakvol was het allemaal niet. Wat dat betreft zijn we beiden wat verwend. Terug op de camping hebben we nog even voor ons hutje gezeten voordat we gingen slapen.

Goed uitgerust, want het was er heerlijk stil en donker, stonden we op. We hadden broodjes besteld op de camping die we ophaalden aan de bar. Daar kregen we er een gratis kop koffie en thee bij. Vandaag stond een mountainbike tocht op het programma. Jeroen had zijn mountainbike meegenomen en ik heb er een gehuurd. Na wat sleutelwerk door Jeroen was de fiets enigszins passend voor mij. Maar ondanks mijn fietsbroek met zeem was het alles behalve comfortabel.Via een aantal fietsknooppunten fietsten we naar de mountainbikeroute rondom de Lemelerberg. De route er naartoe was al prachtig. Glooiende akkers met geel graan, authentieke boerderijen en bossen wisselden elkaar af. Eenmaal aangekomen bij de Lemelerberg bleek het nog lastig een toegang te vinden naar de route. We pikten de route ergens halverwege op. En het viel mij tegen. Het mulle zand, de boomwortels, smalle paadjes, mijn gebrek aan stuurtechniek en een fiets die niet meewerkte maakten het meer een strijd dan ontspanning. Voor mijn broer die wekelijks met vrienden door het bos raced was het een trage tocht en kon hij eens rustig om zich heenkijken. Na nog geen 5 minuten volgde een bordje met gevaarlijke afdaling. Met de achterrem ingeknepen ging ik in slowmotion naar beneden, alles beter dan een gebroken sleutelbeen. Jeroen was al uit zicht, maar wachtte mij iedere keer op. Hij moet er ook een beetje lol aan hebben. 1 van de onderhoudsmannen sprak mij bemoedigend toe dat het 2e rondje al stukken makkelijker zou zijn. 2e rondje?! Denk het niet. De route, wat ik ervan heb meegekregen dan, was ongelooflijk mooi. Toen we halverwege bij een restaurant uitkwamen en ik voorstelde wat te gaan drinken, keek mijn broer mij een beetje verbaasd aan. Blijkbaar is het met de jongens alleen fietsen en weer naar huis. Heerlijk zo’n bistrostoel onder de billen. Even opladen voor het 2e deel. Het ging wel steeds beter en ik durfde steeds iets harder naar beneden. Ik kreeg er zowaar lol in. En overal kreeg ik hetzelfde goed bedoelde advies: blijven trappen. Dat wil ik wel maar als mijn achterband wegglijdt in het mulle zand, mijn fiets niet goed schakelt en mijn benen verzuren dan houdt het ergens op. Maar bedankt voor de tip! Vlak voor het einde nog lichte paniek. Ineens een bordje met een kruising tussen de gewone route en de technische route. Oh jee ik heb toch wel de goede gekozen. Ik kwam heel over en bleek de goede route te hebben gedaan. Een tweede ronde zag ik niet zitten en dus fietsten we via de toeristische route terug. We kruisten de Regge, waar je met een kano of kayak te water kon. Het Rust punt langs de route kon ik niet voorbij laten gaan. Ik vind dat zo’n mooi initiatief. In dit geval een boer die op het erf allemaal picknicktafels heeft staan met ook nog eens allemaal vaasjes met verse bloemen op de tafels en een winkeltje waar op basis van zelfbediening je eten en drinken kon kopen. Ik ging voor verse karnemelk met aardbeisiroop en Jeroen voor een biertje van de streek. Pauw bier uit den Ham. Verder hadden ze allemaal smaken zelfgemaakt room- en sorbetijs. Ik koos voor matcha roomijs, eens een keer wat anders. Na deze tussenstop fietsen we in 15 minuten terug naar Den Ham. Daar genoten we op het terras van Herberg Swaen van een broodje huisgemaakte tonijnsalade.

Nadat we al het zand van ons afgedoucht hadden besloten we nog even te gaan winkelen. Dus weer terug naar het dorp. Jeroen kon wel wat nieuwe kleding gebruiken vond hij. In Den Ham zijn twee mooie winkels, namelijk Jan Pas schoenen en Prima fashion. Daar word je vriendelijk geholpen en ze hebben een mooie collectie. Met handen vol kleding verdween Jeroen in de pashokken om uiteindelijk met een nieuwe garderobe te vertrekken. Ik kocht ook nog een shirtje en daarna was het ook nog raak in de schoenenwinkel. Eigenlijk heb je dus maar twee winkels nodig. We hadden genoeg uitgegeven dus besloten we voor het avondeten 2 maaltijdsalades en wat fruit in de supermarkt te kopen en in het zonnetje voor ons huisje op te eten. Maar eerst nog even een frisse duik in het zwembad. Na het eten had Jeroen wel zin in een gekoeld drankje dus gingen we nog Den Ham in voor een biertje die we op het terras van het dorpscafé dronken. Nou ja Jeroen dan, ik had meer zin in thee. Het was nog gezellig druk in het dorp. Voordat we weer naar huis gingen liepen we nog even naar de veelbezochte ijssalon. Daar trakteerden we onszelf op een lekker ijsje. Terug bij de hut genoten we onder het genot van een wijntje en de restanten nootjes van de zomeravond en de stilte om ons heen. De volgende ochtend zijn we weer op tijd vertrokken om huiswaarts te keren.

Please follow and like us:


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Enjoy this blog? Please spread the word :)