Dagje in de tuin

Eindelijk een dag dat er geen regen is voorspeld. Ik heb vandaag de hele dag vrij gepland om meters te maken in de tuin. Nu is meters in onze tuin een vrij relatief begrip. Maar sinds we hier wonen heb ik geleerd om geduldig te zijn en alles in stapjes te doen. Het is net het lopen van een marathon. Niet nadenken over die 42 kilometer, maar knippen in korte stukjes en genieten van het proces om uiteindelijk de eindstreep te halen. Nu ligt de eindstreep voor onze tuin niet binnen 4,5 uur, maar eerder in 4,5 jaar. En dan heb ik het over de basis. Een tuin houdt je altijd bezig. Nu probeer ik in mijn beperkte tijd het gewone onderhoud en de opbouw van een moestuin te combineren. Gelukkig vind ik tuinieren heerlijk, fysieke inspanning in de buitenlucht, daar kan geen sportschool tegenop.

Zoals altijd ben ik er op zaterdag ook gewoon op tijd uit. Geen straf, niets fijner dan met een kop thee en een tijdschrift de zon het huis binnen te zien komen. De vogels zijn al een tijdje goed te horen. Ik ontbijt vandaag met een stuk wortelcake die ik gisteren heb gebakken. Als ook manlief na twee kopjes koffie wakker is gaan we aan de slag. Het zonnetje schijnt uitbundig, genieten dus. Vandaag staat het dichtmaken van de fruitkooien als eerste op het programma. Om te voorkomen dat alle bessen, bramen, frambozen en ander fruit door de vogels worden opgegeten maken we een kooi. Het geraamte staat al een tijdje en ook het net dat we bedacht hadden als afscherming ligt er al een tijd. Inmiddels hebben we besloten om er gaas tegenaan te doen aangezien onze Jack er gewoon dwars door heen rent. Oeps geen net gezien. En dus maakten we eerst de spandraden aan de palen vast. Ook dit was weer nieuw voor ons, maar lang leve YouTube. Daarna ging manlief bestrating op halen bij een collega. Gratis materiaal is heel welkom met zoveel meters. Eh nee, geen interesse in betontegels, maar andere leuke gekleurde bestrating is welkom. Ondertussen prutste ik het kippengaas aan de draad. Totdat mijn vingers zo beurs waren van het staaldraadje om het gaas en het draad wikkelen en vervolgens dichtknijpen. Ook hier vier ik wat af is, volgende week als mijn vingers hersteld zijn ga ik verder. Wat genieten vandaag, de eerste lentezon, vogeltjes en tevreden honden die er ook lekker bij zijn gaan liggen.

Na de lunch ga ik manlief helpen om de vracht stenen uit te laden en daarna is het tijd voor ons gazon. Na de stormen van een aantal weken geleden zijn er heel erg veel takken naar beneden gekomen. De echte grote stukken had ik al verzameld en de rest moet maar gewoon met een bladhark. Ook dit knip ik op in stukjes, gewoon beginnen en ieder stukje is er weer een. En onvoorstelbaar wat een berg takken en restant blad er uit het ‘kleine’ stukje gazon komt. Ik heb deze week ongeveer 300 m2 gedaan. Nog zo’n 2000 m2 te gaan denk ik. Gelukkig dat in het grootste deel van ons grasland geen takken liggen. Ondertussen komen twee collega’s op de fiets langs om even de vorderingen te bekijken. Super leuk vind ik die spontane bezoekjes. Sowieso valt er veel te zien vandaag. Veel mensen zijn erop uitgetrokken om te gaan wandelen, fietsen en vooral te gaan wielrennen. Als ook mijn ouders nog even komen om de auto af te leveren en gedag te zeggen omdat ze morgen op vakantie gaan, neem ik even pauze om een drankje te doen. Nog 10 minuten is ons een zonnetje gegund en daarna zijn we toch maar naar binnen gegaan. Wat een verschil in temperatuur als de zon verdwenen is. Als mijn ouders weer weg zijn komt manlief met de volgende lading stenen.

Omdat manlief nog even naar het werk moet ga ik nogmaals aan de slag in de tuin. Dit keer de moestuin. Ik maak een mooie stellage voor de bonen van bamboestokken en touw. Een beetje wiebelig maar ik denk dat de doperwtjes die ik binnenkort kan uitzaaien het er wel mee redden. En terwijl het langzaam begint te schemeren, maak ik nog een stuk moestuinbed klaar voor wat bladgroenten die de grond in kunnen. Mulchlaag eraf en onkruid eruit, klein beetje harken en klaar voor gebruik. Vlak voor mij zie ik een koolmeesje druk bezig in mijn boerenkool. Ik blijf even kijken naar dit tafereeltje. Van dit soort dingen kan ik enorm genieten net zoals van onze Jack die een verdwaalde broccoliplant heeft ontdekt en als waar knaagdier de plant te lijf gaat. En dan zien ik de maan en is het mooi geweest.

We trakteren onszelf op een bord patat met zelfgemaakte pindasaus. Heerlijk dagje. En terwijl ik dit type voel ik een lichte spierpijn en rozige wangen. Volgende week gaan we weer verder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *