Uncategorized
Lost in Losser

Lost in Losser

Ik kan meerdere titels bedenken voor de dag van vandaag, zoals de cursus omgaan met teleurstellingen of een nachtmerrie die waarheid is geworden. Om maar met die laatste te beginnen. Ik droom soms, vooral als er wat stress is, dat ik de weg niet kan vinden en ergens niet op tijd kom. Gelukkig droom ik dat, vandaag overkwam mij dat in het echt. Ik vertel daar zo meer over. Mijn dag begon met een rondje Hulsbeek met de canicross groep Twente. En omdat Rox wel een keertje mee wilde gaan konden Joep en Jack mee. Dikke schik over de smalle paadjes en kleine heuvels. Als beloning nog even met alle honden het water in. Daarna naar huis en even uitrusten voor de smokkeltrail in Losser.

Omdat ik verwachtte dat het druk zou zijn met auto’s en het lekker weer was ging ik op de fiets naar Losser. Ik had thuis snel opgezocht waar ik moest zijn. Om 17.05 was ik in Losser, de cross begon om 17.30 uur. Kon ik de atletiekvereniging niet vinden. Rox bellen, zij gaf mij de naam van het park door en ja hoor navigatie op telefoon werkt niet. Op naar de tennisvereniging, die wist ik te vinden en daar moest het ergens in de buurt zijn. Fietsen, fietsen, fietsen, maar zag het nergens. Rox haalde vast mijn startnummer op. Maar ergens voelde ik al een paniek opkomen dat ik het niet ging redden. En 3 minuten voor de start belde Rox mij om te zeggen dat ze naar de start ging. Mijn tijd was om, helaas. Dit is mij nog nooit overkomen en wat is dat een rotgevoel. Niet alleen voor mijzelf maar ook voor Rox. Wat moet je tegenwoordig toch zonder navigatie en ik had ook wat beter Google maps vantevoren moeten bestuderen. Haastige spoed is zelden goed blijkt wel weer. Na 1,5 uur fietsen was ik weer thuis. En wat doe je dan? Dan maak je er toch nog een leuke avond van. Hondjes in de auto en op naar het Deldense bos voor de nodige waterpret. En nu liggen ze heerlijk tegen mij aan. Mooie avond toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *