Natuurlijk Haaksbergen

Natuurlijk Haaksbergen

Ik probeer altijd een titel te vinden die past bij de beleving die ik heb gehad in een gemeente. De mooie natuur in Haaksbergen is mij erg bijgebleven en daarom Natuurlijk Haaksbergen. Nu blijkt de slogan te zijn: Haaksbergen natuurlijk! Haha goed bedacht van de VVV.

Omdat Haaksbergen onze buurgemeente is en de weersomstandigheden perfect zijn, gaan we vrijdagmiddag op de fiets naar onze bestemming. ‘We’ zijn mijn vriendin Jolinde en haar 2 jarig zoontje Lasse en ik. Via Boekelo fietsen we naar eigen inzicht naar Haaksbergen. Niet het beste plan als blijkt dat op de bordjes ineens Hengelo staat. Met de navigatie van de telefoon vinden we uiteindelijk onze weg naar Haaksbergen. Onderweg steken we de nieuwe N18 over. Net voor het sluiten van de receptie komen we aan bij recreatiepark het stien’n boer. We worden vriendelijk ontvangen en krijgen alle informatie, lakens en sleutels overhandigd. We komen aan bij een veldje met 3 safaritenten/lodges en 3 houten huisjes. We blijken de enige huurders op dit veld te zijn. Wat ik best bijzonder vind in de meivakantie en met dit weer. Ieder veldje is voorzien van een speelplaats met een groot speeltoestel. De kleine man kan dus lekker zijn gang gaan. De lodge zelf is helemaal nieuw. Via een veranda komen we in de volledig ingerichte safaritent. Zithoek, eethoek, keuken, badkamer, bedstee, 2 persoonsbed, 2 stapelbedden en badkamer. Erg ruim en allemaal in stijl ingericht. Er is veel hout gebruikt, ook voor de meubels, wanden en vloeren.

Omdat we wat later zijn aangekomen dan gepland eten we wat op de camping. De menukaart bevat weinig gezonde keuzes, maar ach we zijn op vakantie. Dus patat met saté is prima. Dit park is een walhalla voor kinderen met zwembad (binnen en buiten), animatie, indoor speelhal, midgetgolf, voetbalveld en verschillende speelterreintjes. Het park zelf heeft hele mooie kampeervelden, de meeste huisjes zijn wel gedateerd en her der kan het terrein ook wel een opschoon en opknapbeurt gebruiken. Het koelt ‘ s avonds flink af, dus zitten we onder een dekentje binnen lekker te lezen. We kruipen op tijd onder de wol. Ik ga in de bedstee, bedoeld voor kinderen, maar met mijn lengte pas ik er makkelijk in. Het trappetje is de grootste uitdaging. Het is heerlijk donker en rustig en het is koud, heel koud. S morgens ontwaken we met een kakofonie aan vogelgeluiden. Na het ontbijt stappen we op de fiets om de Venenroute te gaan fietsen. De route ligt aan het park. Deze route wordt als volgt omschreven:

Venenroute (47 km)
Deze 47 km lange fietsroute voert via knooppunten door de prachtige natuurgebieden rondom Haaksbergen.

Via de knooppunten fietst u langs ecologisch Waterpark Het Lankheet, door zeldzaam hoogveennatuur van het Haaksbergerveen, het grensoverschreidende Witte Veen en langs dopheide en eeuwenoude jeneverbes in het Buurserzand. En wie weet, treft u onderweg de schaapskudde, grazende Hereford runderen, heidekoetjes of de imposante Schotse hooglanders. Veel fietsplezier!

De route is werkelijk prachtig. De omstandigheden waren natuurlijk ook optimaal. Een strakke blauwe lucht, ruim 20 graden en de natuur op zijn mooist. We pauzeren net over de grens bij de Haarmühle. Een echte toeristische trekpleister met groot restaurant met terras, een watermolen, water en roeibootjes die je kunt huren, grote speeltuin en verschillende wandelingen. Wij gaan voor een lunch. Niet heel bijzonder maar prima. Lasse vermaakt zich opperbest in de speeltuin, zo goed dat we hem maar moeilijk aan tafel krijgen. In de speeltuin staan ook allemaal tafeltjes dus we besluiten daar nog koffie/ thee en huisgemaakte gebakjes te eten. Want dat kunnen onze buren wel. We nemen een kruisbessencrumbletaart en een aardbei/yoghurttaart.

Na deze pitstop vervolgen we onze route, maar het 2e deel korten we wel iets in. De bakfiets richten we in als bed en Lasse maakt daar dankbaar gebruik van. We maken onderweg nog een keer een korte stop. Dit plekje is zo mooi die kunnen we niet overslaan. We stoppen bij het informatiecentrum van het buurserzand. Daar nemen we een verkoelend drankje terwijl Lasse lekker verder slaapt in de bakfiets. We zijn getuige van het loslaten van de Hereford runderen in dit gebied. Er zijn ook wat kalfjes bij en het is mooi om te zien hoe de familie herenigd wordt. Via het buurserzand, waar ik al een aantal keren heb hardgelopen met Joep, fietsen we naar Haaksbergen. In het centrum van Haaksbergen is het gezellig druk. We doen inkopen voor de avond en eten natuurlijk een ijsje bij ijssalon Paul Wilderink.(genomineerd voor ijssalon van 2018). Daarna gaan we ‘huiswaarts’. Terug bij de tent gaan we in zonnetje zitten met een drankje en een boekje. Lasse vermaakt zich met een bak water en waterballonnen. Dan komen onze mannen op bezoek.

Voor het gemak gaan we nogmaals eten op de camping en daarna zitten we nog even voor de tent.
Als de mannen huiswaarts gaan doen wij een poging om nog voor de tent te lezen en te kletsen, echter is er geen lichtschakelaar voor de buitenverlichting, alleen een lamp met sensor. En iedere minuut zwaaien is aan ons niet besteed. Dan nog maar even binnenzitten.
De volgende ochtend gaan we ieder onze eigen weg. Jolinde gaat zwemmen met Lasse en ik ga een rondje hardlopen. Ik volg de wandelroute ‘ommetje Möllnpad’ van 10 kilometer. De route wordt omschreven als een afwisselend landschap vol cultuurhistorie. Als je hardloopt dan krijg je niet alle details mee, maar het was een mooie route. Eerst langs de watermolen, dan door bos en smalle paadjes, over boerenerven en door agrarisch gebied en tenslotte via het ‘stadspark’ terug. Als ik terug kom heeft Jolinde de verse broodjes al opgehaald in het winkeltje op het park. Een snelle douche en ontbijt, want om 10.30 uur vertrekt de stoomtrein naar Boekelo. We kopen een retourtje en nemen plaats in de voorste coupé waar we een goed zicht hebben op de stoomlocomotief. Lasse kijkt zijn ogen uit en is onder de indruk van de toeter die gepaard gaat met een hoop stoom. In Boekelo stappen we uit en bezichtigen in een loods meerdere oude rijtuigen en voor de kinderen is er een springkussen en een speelhoek met treinen. We nemen een kop thee terwijl Lasse aan het spelen is. Na een half uurtje rijden we terug. Op het station in Haaksbergen is ook een museum ingericht en een stationsrestauratie. Deze slaan we over want er wacht ons een high tea.

We fietsen naar de oude watermolen, vlakbij ons park. Aan het water op het terras van een historische boerderij is voor ons onder de parasol een tafel gedekt. We krijgen niet een etagère maar iedere keer een nieuwe gang. We beginnen met allemaal chocolade en koekjes, daarna scones met jam en clotted Cream,een quiche, een flammkuchen met appel, rozijnen en kaneel en tenslotte nog een aantal zoete hapjes. Op tafel stonden 6 verschillende soorten verse thee. Vanwege de drukte en het lange wachten hebben we de laatste gang meegenomen in een heuse doggybag.

Daarna zijn we teruggefietst en hebben voor onze tent nog even genoten van het zonnetje. Ik ben naar het Eenhuis gegaan, waar ik een aantal keren per jaar kook voor de bewoners. Dit is in Haaksbergen en kon ik goed combineren. Ik heb aspergesoep gemaakt en na afloop natuurlijk weer een ijsje gegeten. Jolinde en Lasse aten ook gezellig mee. Toen we weer terug waren hebben we nog voor de tent gezeten en zijn daarna weer op de fiets gestapt om naar huis te gaan. Onder het genot van een ondergaande zon hebben we nog even van de natuur genoten.

Omringd door prachtige natuur, cultuurhistorie, sport en spelvoorzieningen, mooie kampeerplaatsen en een aantal goede restaurants is er genoeg te beleven in Haaksbergen.

Please follow and like us:


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Enjoy this blog? Please spread the word :)