Op weg naar NYCM

Op weg naar NYCM

Vorige week schreef ik al over de achillespeesblessure en de twijfel om mee te doen aan de trail afgelopen weekend. Ik heb besloten om niet te gaan lopen en mij te richten op de generale van a.s. zaterdag. Er staat 36 kilometer op het programma. Ik ben dus zondag maar het zwembad in gedoken en heb lekker lang gewandeld met de hond. Dat zwemmen bleek niet zo’n goed alternatief. Ik heb weer behoorlijk last van mijn lies, vooral ‘s nachts bij het omdraaien. Zucht, ik wil juist in deze weken zoveel mogelijk kilometers maken. Ik heb nu een week niet hardgelopen en het voelt als maanden. En dan komt de taper periode er nog aan. Om mijn achillespees zoveel mogelijk rust te geven heb ik besloten tot zaterdag niet te lopen. En ergens is er ook wel angst dat als ik nu 10 kilometer loop het tegenvalt en dat is mentaal niet fijn voor de 36 kilometer. Ondertussen blijf ik braaf een paar keer per dag de kuitspieren oprekken en ga ik vanavond wel krachttraining doen. De voetbal deze week heb ik ook afgezegd. Ik heb zin in zaterdag en tegelijk vrees ik deze dag. Want wat als het niet gaat? De blessure erger wordt? Toch ga ik uit van het positieve, het komt vast goed.

Please follow and like us:


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Enjoy this blog? Please spread the word :)