Twente op zijn best

Twente op zijn best

Ik sloot mijn Twentetour 2018 af met de Landgoed Twentemarathon (LTM). 42 kilometer solo of in duo’s door 1 van de mooiste stukjes Twente, met onderweg 10 culinaire stops, muziek, gastvrijheid en gezelligheid. Kortom Twente op zijn best. Ik had mij ingeschreven voor de solo loop. De duo kaarten waren al uitverkocht dus ja, dan moet je wat als je mee wil doen. Al bij aankomst zat de sfeer er goed in. Een liveband, lachende mensen, koffie met krentenwegge en een al uitbundig schijnende zon.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Van heinden en verre kwamen mensen op dit evenement af, in totaal ongeveer 700 deelnemers. Ik sloot mij aan bij twee dames uit de canicross groep.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Om en om liep ik dan samen met 1 van hen. Wel zo gezellig. De eerste 5 kilometer vloog voorbij en we konden in een boerderij terecht voor een pompoensoep, daarna door naar het Arboretum voor een heerlijk stukje fudge en fijne muziek.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Door naar de Wilmersberg, waar we een heerlijk hapje met paddestoelen kregen. So far so goed, ik genoot volop van het zonnetje en de omgeving. Daarna volgden wat zwaardere kilometers met wat klimmetjes. Gelukkig konden we stoppen voor een glaasje rode wijn met kaas op een plek met een prachtig uitzicht over het glooiende landschap, daarna een pitstop met gin-tonic (die heb ik maar overgeslagen) en paddestoelen in roomsaus.

Inmiddels was het rond het middaguur en had ik er 17 kilometer op zitten. De beentjes begon ik inmiddels wel te voelen. Bij de volgende stop hadden we een langere pauze, ook omdat we even moesten wachten op de pannenkoek met fruit en als toetje roomijs. Een band met veel blazers deed de muzikale omlijsting. Wat een feestje. Na deze lange pauze kwam de langste etappe van 7 km en wat ook niet hielp was een lang stuk over asfalt wat het extra warm maakte.

Ik kon bij 25 km niet meer aanhaken bij mijn hardloopmaatjes en dus liet ik ze gaan en deed ik de resterende 17 km ‘alleen’. Ik had weer last van mijn knie, dus moest ik tussendoor stukjes wandelen. Ik was blij dat ik de volgende post bereikte voor een koekje en vooral veel water. De volgende post was bij Singraven. Hier was ik afgelopen zomer nog met mijn moeder voor een relaxte wandeling. Ook nu heb ik stukken gewandeld, maar niet heel ontspannen. Ik overwoog te stoppen. Ik liet de hap staan, pakte wel een paar bekertjes water en ging even in de schaduw aan het water zitten om bij te komen. Nog 10 km te gaan. Ik wilde de finish halen. De volgende etappe was 3 km naar het centrum van Denekamp. Met een combinatie van strompelen en wandelen en aangemoedigd door medelopers en fietsers haalde ik het stadhuis van Denekamp. De band was al gestopt maar er was nog genoeg brood en een heerlijke smoothie. Nog ‘maar’ 7 km. Ik haakte aan bij een groepje dames en kon het een tijdje volhouden en moest hen daarna laten gaan. Wel fantastisch hoe ze mij aanmoedigden en helemaal bijzonder was een stel die mij na iedere stop inhaalden en echt met mij meeleefden en mij naar de finish schreeuwde. Bij de laatste stop bij het Klöpkeshuus liet ik de heerlijke buffelmozarella staan, ik had er op dit moment geen zin. Wel in liters water. Ik ging naast een groepje op een bankje zitten en ook daar weer bemoedigende woorden. Nog 5 kilometer naar de finish. Stukjes wandelen, strompelen en ook nog rennen. De finishklanken kwamen ineens binnen bereik en uiteindelijk kwam ik om 16.15 uur over de finish. En terwijl iedereen in feeststemming was ging ik helemaal kapot. Ik wist niet dat benen zo’n pijn konden doen. Na 10 minuutjes krabbelde ik weer overeind. Ik liep langs de massage, maar de combinatie van mijn vieze benen en de rij deed mij besluiten door te lopen naar het feestgedruis. Daar vond ik mijn loopmaatjes en andere bekenden weer. Na 2 colaatjes en een krentenbol was ik weer een beetje de oude. En daar was ‘het stel’ weer om mij nog te complimenteren en kreeg ik hun overgebleven muntjes, zo lief. Achteraf wel wat overmoedig van mij om deze tocht alleen te lopen, maar ik had het niet willen missen. Wat een feestje!

Please follow and like us:


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Enjoy this blog? Please spread the word :)