Week #12


En ineens staat onze wereld op zijn kop. Corona beheerst op dit moment ons leven. En het brengt veel leed met zich mee; mensen die ziek worden, overlijden of in een sociaal isolement komen. Maar ik zie ook mooie dingen, meer tijd en aandacht voor elkaar en een gevoel van saamhorigheid. Persoonlijk zie ik het als een periode van vertragen en bewustwording. Ik heb geen afspraken waardoor ik niet op de klok hoef te letten, geen enkele verplichting en daar maak ik dankbaar gebruik van. Ik blijf wel gewoon werken, want die luxe heb ik, mijn baan leent zich prima voor thuiswerken. Manlief gaat iedere dag nog naar zijn werk, een productiebedrijf kun je niet mee naar huis nemen. Ik neem jullie mee in mijn dagelijkse beslommeringen in tijden van Corona.

Maandag

Ik begon de dag met een kwartiertje pilates. Ik zal veel zitten de komende tijd en het hardlopen staat ook op een laag pitje, dus iets van lichaamsbeweging, naast het werken in de tuin, is welkom.
Om 09.00 uur hebben wij teamoverleg en dat moet nu natuurlijk op een andere manier. En met alle goede bedoelingen van collega’s die een hele discussie over de app beginnen wat de beste ‘tools’ zijn slaat bij mij de paniek toe. Als ik ergens onrustig van word is het nieuwe dingen met computers. Het gaat ook direct mis als de computer vraagt om allerlei wijzigingen in instellingen. Inmiddels is het bijna 09.00 uur en app ik mijn team dat ik even niet mee doe en mij later deze week verdiep in de mogelijkheden. Inmiddels heb ik Skype maar op de i-pad gezet en zal ik vast de komende tijd nog andere manieren ontdekken. Tja en daar zit je dan met een hele lege agenda. Maar daarentegen stroomt, begrijpelijk, de mail met bakken tegelijk naar binnen. Goed eerst maar eens een paar oude mails wegwerken. Vandaag ben ik er niet helemaal bij. Het is net of de ernst van de situatie nu echt binnenkomt. Vooral ook de onzekerheid, hoe gaat de komende periode eruit zien, wat betekent dit maatschappelijk en economisch? Het is niet het feit dat ik ziek kan worden maar een onzekere toekomst die mij bezig houdt. En het besef dat ik familie heb die in de risicogroep zitten. Ik heb een beetje hoofdpijn en buikpijn. Hmm, het zal toch niet.. Deze dag werk ik vooral veel kleine klussen weg en bel wat met collega’s. In de middag besluit ik wat boodschappen te gaan doen. Wat is het druk op maandag. Ik dacht dat iedereen wel in het weekend voldoende gehamsterd heeft. Ik pak geen karretje of mandje, maar prop mijn rugtas wel vol. Dat Nederland een echte broodcultuur heeft is mij direct duidelijk. Alles wat met brood te maken heeft is op. Gelukkig ben ik een andere eter dan de gemiddelde Nederlander. Geen pakjes, zakjes, afbakbroodjes, etc. Alles op mijn lijstje was nog gewoon aanwezig. Ik lees een bordje, geen citrusvruchten meer, nou mensen je kunt beter kiwi’s eten zitten veel meer vitamines C in of groene groenten en dus gaat de bak met kiwi’s mee. Bij de crackers zie ik een vrij leeg vak. Blijkbaar vinden mensen de biologische volkoren Rogge crackers met sesam niet lekker, ik wel, en dus kan ik ook deze gewoon meenemen. De smoothies waren ook in de aanbieding. Had denk ik niemand gezien en dus hamster ik er een paar. Uiteindelijk alles gevonden. Bij de kassa natuurlijk op ruime afstand van mijn voorganger die voor de hele week insloeg (vertelde ze). Weer thuis at ik een lekker soepje. Ik had een paar maanden terug een enorme voorraad soep ingevroren en die komt nu goed van pas. Overigens maak ik sowieso gebruik van de situatie om in plaats van te gaan hamsteren mijn voorraadkasten, koel en vrieskast maar eens leeg te maken. Gisteren toverde ik op die manier een heerlijk pasta op tafel met rode ui, knoflook, spinazie (nog uit de moestuin), artisjokharten, pijnboompitten en crème fraiche. En voor vandaag staan de laatste spruiten uit de moestuin en voor manlief witlof uit de oven op het menu met gruyèrekaas, ui, prosciutto, broodkruim en nog een paar lamskotelleten uit de diepvries. Deze dag wissel ik het zitten achter mijn bureau af met het scheppen van zand uit de tuinkas in de verhoogde moestuinbak. En ik poets het hele huis. Als je thuiswerkt dan wel graag in een schoon en opgeruimd huis.
Na de maaltijd pak ik de studieboeken. Vorige week was een hele pittige studiewerk. Ingewikkelde biologische materie met heel veel moeilijke termen. Deze week lijkt het allemaal weer iets begrijpelijker. Het gaat over de mechanismen van emotie en motivatie. Vermoeid duik ik om 22.30 uur mijn bed in.

Dinsdag

Als ik om 06.30 uur uit bed kom, zet ik een kop thee en rol het yogamatje uit voor een half uur pilates. Daarna eet ik yoghurt met kiwi natuurlijk. Ik heb besloten om maar eens wat structuur aan te brengen aan het werken thuis en maak een afvinklijst van klussen. Ik wil voorkomen dat ik alleen maar bezig ben met mijn mailbox in plaats van meters maken op een aantal dossiers die normaal veel lastiger te plannen zijn. Ik merk dat het voor mij rust geeft. Gewoon bovenaan beginnen en strepen. De mail check ik vanaf nu maximaal 3 keer per dag. Tussen de middag ga ik met Joep naar de dierenarts. Het is mooi weer dus we gaan met de Babboe. Aangekomen bij de dierenarts besluit ik buiten maar even te wachten tot we aan de beurt zijn. De dierenarts en ik houden veilig afstand. Joep heeft zijn prikken weer binnen en we kunnen gaan. Dat het buitenleven Joep ook goed doet blijkt wel uit het feit dat hij 2 kilo zwaarder is geworden, maar dat is vooral spiermassa.
Mijn ouders zijn gisteren na een week weer teruggekomen uit Spanje. Ik heb daarom het hele weekend en dus gisteren en vandaag gewerkt aan de verhoogde moestuinbak voor mijn moeder, die eigenlijk pas in april klaar hoefde te zijn. Om het extra feestelijk te maken heb ik ballonnen en slingers opgehangen. Morgen komen ze. Deze middag werk ik gestaag aan mijn lijst en heb nog wat telefonisch contact met collega’s. Daarna ga ik in de moestuin bezig met een constructie voor de doperwten. Na drie pogingen heb ik het opgegeven. Het zag er op pinterest zo mooi uit, ik ga wat anders proberen. Dan maar lekker koken. We eten boekweitpannenkoeken met peterselie en spinazie erdoorheen gepureerd, gevuld met geitenkaas, doperwten en een plak prosciutto. (Ik had gisteren 2 pakjes gehamsterd). Daarna pak ik de studie weer op en val om 22.00 uur als een blok in slaap.

Woensdag

Vandaag heb ik een dag vrij genomen, het belooft een lentedag te worden. Ik heb nog veel in de moestuin te doen, dus vandaag is de dag. Ik heb er zin in en mama komt ook gezellig helpen. De pilates sla ik over en na een kop thee en een ontbijt ga ik de tuin in. Eerst verpot ik de zaailingen van de paprika, tomaat, aubergine en pepers. De sterksten krijgen nu een eigen potje. En ik zaai weer wat nieuwe zaadjes voor de 2e lichting. Daarna is het tijd voor thee en komt mams er ook aan. We houden een veilige afstand, geen gekus, omhelzing of hand, gewoon een gezellig gesprek. Dan wordt het tijd de moestuin weer in te gaan. Als verrassing heb ik voor mams een verhoogde bak klaar en kan ze deze vol stoppen met groente naar keuze. De peultjes had ik al voor haar voorgezaaid. Ik maak met bamboestokken een steun voor de doperwtenplantjes die ik ook al uit kan zaaien. De honden blijven gezellig in de buurt en lopen natuurlijk over de net gezaaide bedden. Of liggen gewoon bovenop de planten. Nu nog niet zo erg, maar dat kan volgende week echt niet meer. Na de doperwtjes ga ik het bed met de knollen vullen. Er komen wortelen, bieten en uien te staan. De pastinaak had ik al gezaaid. Ben benieuwd of het mij dit jaar wel lukt. De knoflook heeft het door het natte weer helaas niet gered. Wel heb ik goede hoop dat de bloemkoolplantjes die ik het najaar plantte mij een bloemkool gaan geven. Wel heb ik er al rupsen uit moeten halen dus goed opletten iedere dag. Ik maak provisorisch van bamboestokken en touw een ‘hekje’ zodat iedereen er omheen loopt. Als ik 5 minuten later kijk staat er een hond precies tussen het hekje. Nou ja ik heb mijn best gedaan. Om een uur of 15.00 uur zijn we er klaar mee. We ruimen de boel op en gaan vrijdag verder. Ik spring onder de douche, want heel schoon blijf je niet van tuinieren en ruim daarna het huis wat op. Terwijl ik op de bank zit kijk ik naar mijn stapel kookboeken en heb ik zin om de komende periode weer meer te gaan bakken en koken. Alleen dat kiezen hè uit 80 kookboeken en dan per boek gemiddeld 80 recepten. Ik heb nu digitaal het boek en het recept geloot. Heel grappig. Daar kan ik mij wel mee vermaken de komende tijd. Daarna begin ik met koken. We eten in mosterd gemarineerde boerenkool (uit de tuin), met broccoli (ook uit eigen tuin maar dan ingevroren), edamameboontjes, pompoen- en zonnebloempitjes en een stukje vlees. En zoals iedere avond begin ik na het eten met studeren. En daarna naar bed.

Donderdag

Dit was niet echt mijn dag. Ik sloeg de yoga/ pilates over en startte op tijd met werken. Ik had besloten om 4 blokken te werken en daartussen een half uur pauze. Ik merkte dat ik moeite had met alle afleiding door mail en app verkeer. En dat terwijl ik mij had voorgenomen niet zo vaak te kijken. We hebben als afdeling van ongeveer 60 personen een groepsapp en daarnaast ook als team economie van ongeveer 10 personen. We delen onze thuiswerkervaringen, communicatietips, maar ook ieders zorgen. Terwijl we verder van elkaar afzijn voelt het of we als afdeling dichterbij elkaar komen. Een mooie keerzijde van de ellendige kant. En de dosis kantoorhumor helpt daarbij ook. Na mijn werkdag ging ik lekker aan het bakken en koken. En daar kan ik nu nog meer van genieten. Er is geen haast en het is een heerlijke onderbreking van de dag. Ik maakte Marrokaanse geitenkotelletten (Die al ruim 2 jaar in diepvries lagen) met een parelcouscous van tomaten, Doperwtjes, feta en munt. En ik maakte mijn eerst ‘random’ recept, een plaatkoek van bosbessen, havermout en kokos. Het recept is van yvette van Boven en lekker voor bij de thee of koffie of gewoon zo. Daarna weer studeren. Ik maakte een tussentijdse toets om te kijken hoe ik ervoor stond. Ik moet nog aan de bak, slechts 7 van 15 vragen goed. Gelukkig het huiswerk van dit vak weer af voor deze week.

Vrijdag

Vrijdags is mijn vrije dag. Ik sta op tijd op, was al ruim voor de wekker wakker. Om 06.30 uur lig ik op het matje om een yinyoga les te volgen. Na en half uur vind ik het mooi geweest. Ik wil op tijd naar de supermarkt. Ik maak een lijstje voor de weekendboodschappen. En omdat ik de autosleutels weer eens niet kan vinden ga ik maar met de babboefiets. Daar kan ook veel in. Ik vind boodschappen doen toch wel een ding in deze tijd. Ik duw het karretje door het winkelcentrum om er bij de supermarkt achter te komen dat daar wel desinfectie staat en niet bij de parkeerplaats. Volgende keer daar dus mijn karretje pakken. De hele tijd denk ik, niet aan mijn gezicht zitten en gelijk heb je overal jeuk, ook omdat een pluk haar los zit en heerlijk over je gezicht aait. Gelukkig zijn de schappen goed gevuld. Ik kan alles nog krijgen wat ik nodig heb, zelf wc papier en paracetamol. Je schaamt je haast dat je een pak wc papier in je kar hebt gedaan (het 1 na laatste pak dat wel). Komt er ook nog een histerische vrouw naar mij toe gelopen en roept door de supermarkt ‘Er is nog wc papier? Waar staat dat? En ik wijs haar de weg en hoop voor haar dat het laatste pak er nog staat. De supermarkt zijn we weer een paar dagen van verlost. Als ik amper thuis ben staat het afvalcontainer bedrijf voor de deur. De eerste twee containers voor het sloopmateriaal worden geleverd. Mocht er een lockdown komen, hebben we in ieder geval nog iets te doen, maar hopelijk gaat dit niet gebeuren en kan de aannemer volgende week gewoon starten. Ik pak de studie op. Na een half uur staat moeders voor de deur. We gaan weer tuinieren. Vandaag zijn we onkruid aan het verwijderen op het stuk waar meer bakken moeten komen. Mijn moeder heeft de smaak te pakken en met zijn tweeën maken we flinke meters. Ik trakteer haar op een lekkere salade met pompoen (nog uit de moestuin van vorig jaar), linzen, doperwten, uitje, nootjes, pitjes en zoet zure pepertjes. In de middag wordt het nog gezelliger. Manlief is op tijd thuis en broerlief komt langs voor de aanhanger en een kop koffie. Even later komt paps nog aangewandeld. De 1,5 meter afstand in ons huis is een uitdaging, maar het lukt en gelukkig is iedereen nog fit. We harken nog wat en manlief maakt een nieuwe moestuinbak terwijl paps met de honden speelt. Wat een luxe in deze tijden om zo ruim te wonen. Ik had nog wel een typisch ‘Laura’ momentje. In een wanhopige poging om eerder bij de postbode te zijn dan onze hond Jack, struikelde ik over het paaltje met de sensor voor de poort, en ging ik lang uit over de parkeerplaats. Resultaat: de hond in de bus van de postbode, een kapotte hand en een lachende moeder. Ik nam heel cool het pakketje in ontvangst.
Om 17.00 uur had ik met 2 collega’s een virtuele borrel (met thee). Wel even wennen. Laura je bent heel groot in beeld! Hmm hoe kan ik dat veranderen? Misschien gewoon iets verder er vanaf gaan zitten? Oh ja, soms is de oplossing heel simpel. Ik verontschuldig mij alvast voor lawaai makende honden en honden die in beeld komen (met hun achterwerk..) Daarna ga ik weer koken, dit keer polenta met veel kaas en paddestoelen. Daar hoort natuurlijk een rood wijntje bij. En daarna, ook op vrijdagavond aan de studie voor vak nummer 2. Ik lees nog het laatste nieuws en om 22.30 uur lig ik erin.

Zaterdag

Ik werd deze ochtend niet wakker van fluitende vogels maar van een geluid waardoor ik direct rechtop zat. En inderdaad Jack zat weer eens op iets te kauwen wat niet van hem is. Dit keer was mijn pen het slachtoffer. Het is al licht, maar helaas ook pas 6.00 uur. Nou ja nu ben ik toch wakker. Het is koud geweest vannacht maar het beloofd een mooie dag te worden. Met de honden geniet ik van de zonsopkomst. Na het ontbijt begin ik met de studie. Dit keer gaat het over arbeidsmotivatie. Nou die motivatie is er. Met een lekker muziekje op de achtergrond en de zon door de ramen geniet ik. Om 10.00 uur ben ik er klaar mee, tijd om de zon in te gaan. De honden kunnen ook niet langer wachten. Er staat een frisse wind maar als je bezig bent is het prima. Ik begin met het harken van het grasveld. Het gras moet weer gemaaid worden maar er liggen nog zoveel takken in. Daarna help ik manlief met de verhoogde bakken voor de moestuin. En dan is het alweer tijd voor de lunch, het restant van de salade van gisteren en twee crackers met notenpasta. En M&M’ s na. Na de pauze ga ik verder met takken verzamelen. We verzamelen al het hout bij de vuurkuil. De fik erin en met dank aan de harde wind is alles zo verbrand. Ik vind het in de wind te koud en kies een plek onder de overkapping in het zonnetje. Jack was daar al lekker gaan liggen. Later sluiten Joep en manlief zich aan. De eerste dag van 2020 dat we hier in de zon zitten. Even is er niets aan de hand, denken we niet aan Corona. Daarna ga ik koken. Vanavond staan er kikkererwten pannenkoekjes met zoete aardappel, doperwten, munt-yoghurt dressing en zelfgemaakt mango chutney. Het was weer heerlijk. Na afloop maakte ik nog een aardbeien kwarktaart voor morgen. Een Engels recept, heb mijn twijfels of die goed opstijft. Daarna afwassen, even het laatste nieuws checken en weer aan de studie. Zo’n dag vliegt weer voorbij.

Zondag

Ik word wakker en de zon schijnt al door de gordijnen. En het is nog niet eens 7.00 uur. Ik sta op, loop een rondje met de honden, eet een ontbijt en plof op de bank voor de studie. Net zoals zaterdag geniet ik van het zonnetje. Als ik klaar ben met de studie ruim ik het huis op en ga ik door met opruimen van het te verbouwen huis. Maandag of dinsdag gaan de bouwvakkers beginnen en dus moet het huis nagenoeg leeg. Beneden hebben we nog 1 kamertje waar alle kook- en bakspullen, de koelvrieskast en de voorraad staat. En boven hebben we nog 2 kamertjes gevuld, 1 met kleding en 1 met alle overige spullen en meubels. Ik heb weer veel weggedaan en ik denk dat ik nog meer kan sorteren maar dat komt later wel. Heerlijk om straks in een nieuw huis met zo min mogelijk spullen in te richten. Al met al zijn we toch heel wat uurtjes bezig. Inmiddels is paps begonnen met het maaien van het gras. Heerlijk die geur van net gemaaid gras. Het gras oogt groener dan ooit. Aan het einde van de middag verwachten we bezoek en dus stop ik rond een uurtje of 15.00 om nog iets lekkers te maken. Want zoals verwacht was de kwarktaart niet gelukt, volgende keer een beetje gelatine toevoegen in dit recept. Ik maak dadelspeculaasballetjes en alvast soep van prei, bonen en spekjes. Aan het einde van de middag komen onze vrienden. Geen gezoen, handen schudden of geknuffel. We blijven op afstand van elkaar. We drinken een wijntje in het laatste zonnetje, uit de wind is het heerlijk. Als de zon achter het huis verdwenen is gaan we snel naar binnen, want dan wordt het ineens heel koud. We beginnen trek te krijgen en ik maak een soort churros, maar dan de Portugese variant. Toevallig is het een precies een jaar geleden dat ik met mijn vriendin die nu op bezoek is in Lissabon was. Toen de wereld nog heel onbezorgd was en wij deelnamen aan een hardloopevenement. Voorlopig geen hardloopevenementen meer. Ik heb de gelegenheid aangegrepen om helemaal een pauze te houden om mijn lichaam wat rust te geven. Ik moet zeggen ik heb het hardlopen nog niet gemist, maar ik denk dat het over een paar weken wel gaat komen. Na de churros besluiten we door te gaan op de vette tour en halen we een pizza af. Na de pizza gaan onze vrienden naar huis. Ik pak de studie nog even een uurtje op en ga dan naar bed.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *